Bir Ambulans sesi işitince kulaklarım, hemen o ambulansı arar gözlerim ve ambulansın görüş alanıma girmesinden itibaren içindeki o acıyı hissetmeye, algılamaya çalışır yüreğim. Beynim bu hissiyattan memnun olmasa da , yüreğim onu susturur. '' Sus ve anlamaya çalış, daha derinden hissetmeye çalış! '' der. '' Neden anlamaya çalışayım, bu beni mutsuz etmez mi? Hayatta o kadar çok renk varken, neden karanlık yolculuklara çıkmayı isteyeyim '' der ve susar beynim. Ve son cevap şöyle gelir '' Kendine biraz benden bahsetsen belki anlarsın... ''.
İçimizde ki çelişkiler ruhlarımızı dalgalandırır ve dalgalandıkça biraz daha çekilmez oluruz. İşte hepsi bu!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder