Bakışları öyle keskindi ki
sanki her şeyin farkındaydı
peki farkında olduğundan emin olmaya çalıştığım gerçek neydi?
benden öte değildi bu aşikardı ancak bu ben değildim
o da ben değildi
kim olabilir diye düşündüm
düşündükçe düşledim
düşlerimi sonsuzluğa, aynanın içine bıraktım
sırlanmış bir aynada
sır olarak kalmayı ona kader seçtim
ve bir gün
karşısına geçtiğim başka bir ayna sırlarımı tekrar döktü çehreme...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder