Bir şarkı dolanır oldu yüreğimde bu aralar. Adı sanı yok daha önce hiç işitmediğim ezgileri taşıyor. Farklı bir boyutu var, anlamlandıramadığım düşlerimin ötesinde. Bir kalıba sokamıyorum onu, dedim ya farklı bir boyut...
İçine alıyor beni ve ezgi bahçelerinde bir yolculuğa çıkarıyor, dolandıkça kendimi buluyor ve anlamlandırıyorum. Anlamlandırdıkça kendimi tanıyorum. Kaybettiğim benliğim aslında o kadar uzakta değilmiş, içimdeymiş ama saklıyormuşum. Uzun yıllar geçmiş üstünden bu tutsaklığın. Diktatörü de benmişim bu tutsaklığın, gardiyanı da ben, savcısı ben, her şeyi ben...
Ve bir nefes alıyorum, işte hayat bu diyorum, Bu ezgi benim hayatım diyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder