Bir düşünün, çok yorgunsunuz ve o gün planladığınız hiçbir şey yolunda gitmiyor, yolunda gitmeyen işler karıştıkça aklınız karışır, planlarınız bozuldukça sinirleriniz bozulur olmuş bir haldesiniz. Bir Gayya kuyusunun içersin de debelenip debelenip çıkamama telaşı sarmış bedeninizi.Yılmak üzeresiniz. Ya bir boş vermişliğe yada içten bir isyana... Aslında iki zıt nokta gibi gözüken, ancak gerçekte aralarında keskin sınırların olmadığı, biriyle diğeri arasında verilecek kararların belli belirsiz bir pamuk ipliğiyle sınırlandığı noktada, kararınızı veriyor ve doğru olanı seçiyorsunuz. Tabi seçebiliyorsanız!
13. Yüzyılda Konya şehrinde can bulmuş nice sözleriyle, mesnevisiyle ölümsüzlüğü yakalamış Mevlana'nın, sadık dostu canından can olan Tebrizli Şems'in kırk altın kuralından sekizincisi aklıma geliyor. Bu kural diyor ki : '' Başına ne gelirse gelsin karamsarlığa kapılma. Bütün kapılar kapansa bile, sonunda o, sana kimsenin bilmediği gizli bir patika açar. Sen şu anda göremesen de, dar geçitler ardında nice cennet bahçeleri var. Şükret! İstediğini elde edince şükretmek kolaydır. Sufi, dileği gerçekleşemediğinde de şükredebilendir.''
Sözün bittiği yerde yazı kafiydi...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder