Gözler,
bazen sadece gözler konuşur...
Sevinçlerin olur, hüzünlerin olur.
Maceraların olur, sıradanlıkların olur.
Korkuların olur, korkusuzlukların olur...
Bazense hepsi birlikte olur ancak duyguların olmaz. Sanki tüm duygular genel bir duygu kalıbını yok eder gibi... İşte o zaman gözlerin her şeyin olur... Tüm benliğinle onlara sığınırsın. Artık seni onlar anlatır. Kaşının altındaki dünyaya açılan bir çift pencere duygularının dile gelmiş bir yansımasıdır artık. Ancak bu seferde gözlerinde ki o duygu bulantısını görecek insan bulamazsın etrafında. Gözlerin keşfedilmeyi bekler. Gözlerin fark edilmek ister fırtınalı sağınaklarında.
Ancak bu bekleyiş boşunadır artık. İçten içe bunu kabullenmeye başlarsın. Ancak gözlerinde ki bekleyiş hiç bitmez. Bir gün keşfedileceğinin farkındadır... Umutsuz bir bekleyiştir onun ki. Ama inançlı bir bekleyiştir oysa...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder