Yazılmamış hikayelerim var benim. Yazılmamış ancak yazılmayı bekleyen, daha niceleri gibi hepsi sırada! İnanıyor, inanıyor ve umuyorum ki her şey daha farklı olucak. Güneş tam olarak doğmasada; bir alacakaranlık olucağını umuyorum. Zaten günün aydınlanmasını bekleyen de yok ki! Tüm esrarıyla karanlığın hafifçe aralanması kafi! Tam olarak istediğimde budur zaten! Ötesinde gözüm yok.
Bu düşüncelerden sıyrılmak zor, bu düşünceleri kafamdan savurmak ise daha da bir zor! İnanmak istiyorum; tüm gerçekliğiyle gerçek dışılığa inanmak istiyorum. ''Neden olmasın? Belki mümkündür? '' diye düşünüyor insan. Ama bir seçim yapmak gerek, seçim ise aslında tek bir yola açılan ''tek yön!'' Karar vermek için artık çok geç kalındığını gösteren bir levhanın ötesindeyim, levhayı fark eden de hiç olmadı zaten, bunlarda hiç yaşanmadı. Hayal bu ya, bu benim zihnim ve kendi zihnimin bir oyuncusu olmuşum, bunu fark eden de olmadı zaten!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder