İnsanın sınırları kendini tanımadığı anda başlarmış. İnsanoğlu kendini tanımaya başladığında da korkarmış kendinden. Sınırsızlığından ürkermiş, hudutsuzluğundan endişe duymaya başlar ve yaptıkları, yapabilecekleri onu dehşete düşürürmüş. Düşünür dururmuş bir derviş gibi, belki de bir çoban gibi... Kendi kendine kaldırdığı hudutları bir bir yerine koymak geçermiş aklından, ancak bunun bir geri dönüş olacağını bildiği için bir türlü aklına sinmezmiş bu dönüş. Geriye dönüş her zaman zor olmuştur, bazense o kadar kolaydır ki bu dönüş... İdrakı zor, kurgusu zayıf ama bir o kadar da karmaşık.
Herkes kendi yarattığı kurguda bir oyuncu, kendi hudutlarında bir dünyaymış. Ve kendi dünyasında bir kahraman..! Peki ya insana kendi dünyası yetmezse! Başkalarının dünyalarına da sahip olmak isterse. Kendi dünyasının uzayda sadece bir nokta olduğunu farkettiğinde artık her şey için çok geç kalınmışsa..!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder