Herkes bu dünyaya ait olabilmek için, hayatına biraz daha değer katabilmek için hep daha fazla yaşamayı arzular. Oysa bence durum bundan biraz daha farklı. Yaşlanmak yaşamış olmak demek değildir mesela. Yaşanmışlığı ölçen yegane kıstas ilerleyen yıllar değil, yaşanmışlıklardır.
Yaş, yaşlanmak,yaşam. Peki ya neden hayatı ölçen kelimelerin içinde hep yaş olgusu mevcut. Yaş ilerledikçe pek tabi daha fazla yaşamış oluruz, ama gerçekten yaşamış olur muyuz? Konsantre ömürler yok mudur yeryüzünde. Sıkıştırılmış bir ömür mevcut olamaz mı kainatta. Ömrün herkese eşit davranmadığının farkındayız. Peki ya gencecik bedenler ruhunu gökyüzüyle buluşturduğunda nedendir vah vah diye dövünüp durmamız, yaşanmışlıkları yetmiyor mu bu dünyaya ait olabilmek için. Yaşayamadı mı deniyor körpecik bedenlerin ardından.
Konsantre bir yaşam yok mudur sahi?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder