En çokta tükendiğimiz zaman, tükettiğimiz zaman yazarız. Tükenirken tüketiriz farkında olmadan. Acırken acıtır, kanarken kanatırız...
Bir savaş meydanında, bir çatışmanın ortasında en çokta kendimize çatarız. Anılar acıtır, yaşanmışlıklar incitir, incilen yerden damlayan kırmızı damlalar artık son söz olur ya hani...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder